ประเทศของฉันไม่มีข้อตกลงต่างตอบแทนกับไต้หวัน การสอบเต็มรูปแบบมีอะไรบ้าง

ฟังดูแย่กว่าความจริง และเหตุผลคือส่วนที่ยากของการสอบไต้หวันไม่ใช่ตัวข้อสอบ แต่เป็นระยะเวลารอที่ใช้กับรถยนต์และไม่ใช้กับมอเตอร์ไซค์ สองเส้นทางจึงให้ความรู้สึกต่างกันคนละเรื่อง

เริ่มที่มอเตอร์ไซค์ก่อน เพราะสำหรับคนส่วนใหญ่ที่เพิ่งมาไต้หวัน นี่คือคันที่สำคัญ และเป็นเส้นทางที่เร็ว

เส้นทางมอเตอร์ไซค์

สามขั้น ตามลำดับนี้ และลำดับถูกบังคับโดยระบบจองเอง

การทดสอบคาดการณ์อันตราย (危險感知測驗) มาก่อน ไม่ใช่ในฐานะคำแนะนำ แต่ในฐานะประตูกั้น คุณจองอย่างอื่นไม่ได้เลยจนกว่าผลจะเข้าไปอยู่ในประวัติ เป็นวิดีโอ 10 คลิป และต้องถูก 8 ข้อ ผังกระบวนการของแพลตฟอร์มเองระบุลำดับไว้ ทำแบบทดสอบ ดูวิดีโอเฉลยให้ครบ ลงทะเบียนคะแนนที่ 監理服務網 แล้วจึงจองสอบ ถ้ายังไม่ถึง 8 ข้อ ก็ดูเฉลยให้ครบแล้วทำใหม่ได้ ไม่จำกัดจำนวนครั้ง จึงไม่มีใครถูกกั้นถาวร คะแนนที่ลงทะเบียนแล้ว ใช้ได้หนึ่งปี ชุดทางการมี 126 คลิป และเปิดสาธารณะทั้งหมด

ต่อมาคือข้อสอบข้อเขียน ปรนัย 50 ข้อ ข้อละ 2 คะแนน ผ่านที่ 85 ทุกข้อมาจากคลังข้อสอบทางการที่ให้ฟรี 804 ข้อสำหรับมอเตอร์ไซค์บวก 152 ข้อเรื่องป้าย เผยแพร่โดยรัฐในแปดภาษา ตั้งแต่ 30 มกราคม 2026 ไม่มีส่วนถูกผิดอีกแล้ว ดังนั้นข้ามคู่มือภาษาอังกฤษที่ยังบรรยายถึงมันไปได้เลย

ต่อมาคือสนามขับขี่ แปดหัวข้อที่ถูกให้คะแนน บวกอีกสองหัวข้อที่ให้คะแนนตลอด 70 จาก 100 จึงผ่าน การหักคะแนนส่วนใหญ่คือ 32 ดังนั้นข้อเดียวก็ตกทันที เส้นตรงคือหัวข้อที่ทำคนตก 15 เมตรที่ต้องใช้เวลา เจ็ดวินาทีขึ้นไป และเป็นหัวข้อเดียวที่สอบซ้ำได้ ทุกหัวข้อพร้อมภาพประกอบ

ค่าธรรมเนียมคือ NT$250 สำหรับการสอบ NT$125 ถ้าสอบซ่อมรายวิชาเดียวภายในหนึ่งปี และ NT$200 เงินสดสำหรับตัวบัตร ตอนพิมพ์ ไม่มีใบอนุญาตหัดขับและไม่มีระยะเวลารอ ถ้าคุณอ่านหนังสือระหว่างรอคิว ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องของไม่กี่สัปดาห์

ฉบับทีละขั้นอยู่ในคู่มือมอเตอร์ไซค์

เส้นทางรถยนต์ กับสามเดือนนั้น

รถยนต์มีข้อกำหนดเพิ่มมาหนึ่งข้อที่เปลี่ยนรูปร่างของทุกอย่าง คุณต้องถือ ใบอนุญาตหัดขับ (學習駕駛證) สามเดือนขึ้นไป ก่อนจะได้รับอนุญาตให้สอบ นั่นคือต้นทุนจริงของใบขับขี่รถยนต์ และมันคือเวลา ไม่ใช่เงินหรือความยาก

รายการที่เหลือธรรมดา คุณต้องอายุ 18 ปีขึ้นไป ต้องมีแบบฟอร์มลงทะเบียนสอบใบขับขี่ที่รับรองโดยโรงพยาบาลรัฐหรือโรงพยาบาลที่สำนักงานขนส่งกำหนด ครอบคลุมการตรวจร่างกายและการทดสอบสมรรถภาพ และ ใช้ได้หนึ่งปี รูปถ่ายขนาดหนึ่งนิ้วสามใบที่ถ่ายภายในสองปี พื้นหลังเรียบ ไม่สวมหมวก เห็นหูชัด ไม่ใช่ภาพตัดต่อ และในฐานะผู้พำนักต่างชาติ ต้องมีหลักฐานการพำนักหกเดือนขึ้นไป

ในแง่ค่าธรรมเนียม การสอบมีสองวิชา ข้อเขียนเรื่องกฎจราจร และการสอบขับ ซึ่งการสอบขับจริง ๆ แล้วคือการสอบสองครั้งที่ให้คะแนนแยกกัน คือในสนามและบนถนนจริง แต่ละอันเต็ม 100 และต้องได้ 70 จึงผ่าน ค่าธรรมเนียมคือ NT$450 ลดเหลือ NT$225 ถ้าสอบซ่อมภายในหนึ่งปี และ NT$225 ถ้าสอบซ่อมเพียงวิชาใดวิชาหนึ่ง ค่าน้ำมันสำหรับสอบขับบนถนนคิดแยก เว้นแต่คุณนำรถมาเอง

สามรายละเอียดที่ทำคนสะดุดที่เคาน์เตอร์ ทั้งหมดมาจากข้อกำหนดทางการ ค่าปรับจราจรค้างชำระต้องเคลียร์ให้หมดก่อนจึงจะได้รับอนุญาตให้สอบ ถ้าคุณใช้รถของตัวเอง รถต้องมีเอกสารทะเบียน ประกันที่ยังมีผล และ ระยะฐานล้อเกิน 230 ซม. และถ้าสอบตก ลงทะเบียนใหม่ได้หลัง 7 วัน การสอบตกจึงเสียเวลาหนึ่งสัปดาห์ ไม่ใช่ทั้งฤดู

คู่มือรถยนต์ พาไปทั้งกระบวนการ

เรื่องโรงเรียนสอนขับรถ

จะมีคนบอกคุณว่าต้องเข้า 駕訓班 คุณไม่ต้อง ใบขับขี่ทั้งสองแบบไม่ได้บังคับ และเส้นทางเรียนด้วยตัวเองเป็นทางการที่มีอยู่จริง ไม่ใช่ช่องโหว่

สิ่งที่โรงเรียนขายคือทางลัดข้ามสามเดือน เพดานล่างกำหนดไว้ในกฎกระทรวงที่ ห้าสัปดาห์ ซึ่งเป็นที่มาของตัวเลข 35 วันที่คุ้นหู ส่วนโรงเรียนของรัฐเอง 公路人員訓練所 เก็บ 13,650 เหรียญแบบรวมทุกอย่าง และจัดหลักสูตรยาวเจ็ดสัปดาห์ โรงเรียนเอกชนแจ้งอัตราของตัวเองไว้กับสำนักงานขนส่งและต่างกันไปตามเมือง นั่นเป็นการแลกที่จริงใจ เงินแลกเวลา และสำหรับคนที่ต้องขับรถให้ได้เดือนหน้าก็อาจคุ้ม สำหรับคนอื่น ๆ มันคือราว 13,000 ที่จ่ายให้สิ่งที่กฎหมายไม่ได้เรียกร้อง ส่วนรถจักรยานยนต์ไม่มีระยะเวลารอให้ข้ามอยู่แล้ว หลักสูตรจึงซื้อสิ่งที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง และ เรื่องนั้นควรอ่านแยกต่างหาก

ส่วนที่ง่ายจริง ๆ

ภาคข้อเขียนของการสอบทั้งสองแบบมาจากคลังข้อสอบทางการที่ให้ฟรีทั้งหมด ซึ่งรัฐเผยแพร่ไว้แปดภาษา ไม่มีหนังสือที่ต้องซื้อและไม่มีเอกสารลับ คนสอบตกเพราะไม่มีใครเตือนว่ารูปแบบเปลี่ยนไปในปี 2026 ไม่ใช่เพราะมันยาก และนั่นเป็นปัญหาที่แก้ได้

ก่อนตัดสินใจลงมือกับทั้งหมดนี้ ควรดูตารางอีกครั้ง ความตกลงต่างตอบแทนตอบแยกกันสำหรับรถยนต์และมอเตอร์ไซค์ และคนจำนวนมากที่คิดว่าตัวเองไม่มีข้อตกลงเลย กลับมีสำหรับรถยนต์